خودت را دوست بدار

خودت را دوست بدار
با خودت آشتی کن!
و زیر سایه کودکی‌های خود
چشم جهان را نقاشی کن
و هر روز
کودکی‌ات را
در کالسکه‌ای پر از شکوفه بگذار
و او را به زمین و زمان ببر
و گاهی او را با لالایی آوازت جشن بگیر
و با قصه‌ها و بازیگوشی‌هایت
قلب او را وسعت ببخش
و از اولین ترانه‌های عاشقانه‌ات
برای او بخوان
و از خاطرات توت‌های سرخ و سفید
و صدای جیغ‌جیغ‌های بچه‌های دبستان
برایش بگو
با دل حرف بزن
و با تمام احساسات عاشقانه‌ات بر او ببار
و روی گونه‌های او
سیب سرخ بکار
و همه آغوشت را برای آرامش او باز کن!
گاهی او را چلچراغ ببند
و برایش اسفند دود کن
که از هر چشم و بلای بد دور باشد
بگذار کودکی‌ات هر روز خودش را تجربه کند
و بیش‌ازحد به حیات خلوت او پا مگذار
و هر روز دست او را گرم بگیر
با او عشق‌ورزی کن
چراکه زندگی با همین شیطنت‌های کودکی تو
رنگ و بو و تازگی به خود می‌گیرد
نازنین جانا!
هیچگاه نگذار قناری دلت
که مهمان حس خوش‌بینی‌های کودکی توست
خاموش شود
و نگذار کودکی‌ات
با دست‌های پوچ‌گرایی امروز
همکلام شود
زندگی زیباست
مگذار‌ عمق و مساحت شادی‌های تو را
تغییر دهند
او را دوست بدار
گوشه‌ای بنشین
و شیرین‌کاری‌ها و دلبری‌هایش را تحسین کن
و گاهی او را در آغوش بگیر
و عاشقانه لمس کن
و برای یک‌بار هم که شده خودت را دوست بدار!
بدرود

پست‌های پرطرفدار